Bizim çılgınca maceralarımız olmadı.. Bakkaldan şeker çalarken yakalanmadık mesela.. Gece yarısı polis çevirmedi bizi kimliklerimizi sormak için.. Ya da sokak kavgasına karışmadık kuytu köşelerde.. Atari salonlarından internet kafelerden çıkmazdık biz.. Mahalle aralarında top oynayarak geçerdi vaktimiz ya da tenefüs aralarında.. Yoldaki çukuru göremeyip düşecek kadar şaşkındık o zamanlar.. Babalarımızdan hep uzakta olsak da hiç aile özlemiyle yanıp tutuşmadık ama onlara da hiç yakın olamadık.. Ama küçükken oynadığımız top vali kamerasını kırdı diye karakola düştük.. Ya da ağzı laf yapanlar karşımızda hiç konuşmadı.. Yalan söylemeye ihtiyaç duymadık.. Çünkü biliyorduk ki her yalan ilerde karşımıza çıkacaktı.. Dürüst olmayı denedik.. Hep kaybettik bu yüzden biliyorum..
Merdiven boşluklarında sigara içerek başladık kendimizi zehirlemeye, biraz büyüyünce de alkolle tanıştık.. Aslında bazılarımız vitrindeki içki şişelerinden araklayarak başlamıştı ama olsun.. Sonra şarkılar dinledik.. Dün geceki dostum yine bira ve kahve diyerek.. Hüzünlendik.. Halbuki biz hiç birayla kahveyi dost bellememiştik kendimize.. Ortamlara hiç akmadık.. Çünkü biz bizeyken hep ortam olmuştu..
Sabahlamayı sevdik.. Çünkü gündüzleri düşünmeye vaktimiz kalmıyordu.. Çok dertlerini dinledik birbirimizin ancak hiç dinlemedik tavsiyelerimizi.. Uzağa gidenlere çocukça hevesle yollanan mektuplar da kesildi küçükken.. Büyüdükçe unutmayız sandık ama unuttuk.. Ta ki karşımıza tekrar çıkana kadar..
Bize hep koca adam olmayı vaat ettiklerinde vaktimiz çok sandık.. Bir arkadasın da dediği gibi eskiden "onu daha öğretmediler" diyebilirdik şimdi her şeyi bilmemizi bekliyorlar.. Kimse bir şey öğretmedi ki halbuki.. Şimdi bakıyorum da gerçekten ortada kalmış hayatlarımız ucuza gidecek bir iş bulma mecburiyetinden..
Çok dostlarımız oldu ama hiç eski dostumuz olmadı.. Giden dost dönmedi, hoş dönmesini de beklemedik.. Yeni dostlar şimdilik yanımızdalar.. Hayırlısı belki yola onlarla devam ederiz kim bilir..
Dedim ya biz hep ilerde güzel şeylerin olacağı hayaliyle büyüdük hatta o kadar emindik ki çoğu zaman bunu düşünmedik bile.. Şimdi düşünmediğimize mi yoksa düşündürtmeyenlere mi kızmalı? Ya da yine her şeyden o kadar emin olup düşünmeyişimize mi?
21 Haziran 2010 Pazartesi
Mesafe Koy Sen Yine de Arana...
Basit yaşamıyacaksın aslında
Yaşamamalısın da zaten
Soğuk kuru ayaz içine işlediğinde
Gülümsemelisin zorlasa da
Şaşırtmalsın herkesi
Mutlu olduğun anlarda, hüzünlendiğin zamanlarda
Sen hayatını olduğu gibi yaşarken
Karsındakiler taktir etmelidir seni
Ama bir o kadar da mesafe koymalısın
İnsanlıkla arana
Herkesin seni anlamanı istediği zamanlarda
Göstermiyeceksin kendini
Kabuğuna çekileceksin
Cünkü seni farkedecek olanlar
O zaman belli olurlar
Basit yaşamıyacaksın herkes gibi
Sen herkes olmayacaksın en basit tabiri
Ama en önemlisi herkes seni kendi gibi bilecektir
Ve de en güzeli sen herkeste kendinden bir sen bulacaksın
Dert etmeyeceksin geçen dakikalara
Geçtiğin yolları dert etmeyeceksin kendine
Aslında dert etsen de kimse bilmiyecek bunu
Çünkü insan dertleri anlattıkca şeffaflaşır, netleşir
Sen her netleşmeye yaklastığında daha da azalacak
İnsan dediklerin
Yani demem o ki;
İyi maskeliyeceksin kendini
O maske basit göstermiyecek seni
Ama sen içinde hep en basit hayatı yaşıyacaksın
Sana en güzel geleni...
Yaşamamalısın da zaten
Soğuk kuru ayaz içine işlediğinde
Gülümsemelisin zorlasa da
Şaşırtmalsın herkesi
Mutlu olduğun anlarda, hüzünlendiğin zamanlarda
Sen hayatını olduğu gibi yaşarken
Karsındakiler taktir etmelidir seni
Ama bir o kadar da mesafe koymalısın
İnsanlıkla arana
Herkesin seni anlamanı istediği zamanlarda
Göstermiyeceksin kendini
Kabuğuna çekileceksin
Cünkü seni farkedecek olanlar
O zaman belli olurlar
Basit yaşamıyacaksın herkes gibi
Sen herkes olmayacaksın en basit tabiri
Ama en önemlisi herkes seni kendi gibi bilecektir
Ve de en güzeli sen herkeste kendinden bir sen bulacaksın
Dert etmeyeceksin geçen dakikalara
Geçtiğin yolları dert etmeyeceksin kendine
Aslında dert etsen de kimse bilmiyecek bunu
Çünkü insan dertleri anlattıkca şeffaflaşır, netleşir
Sen her netleşmeye yaklastığında daha da azalacak
İnsan dediklerin
Yani demem o ki;
İyi maskeliyeceksin kendini
O maske basit göstermiyecek seni
Ama sen içinde hep en basit hayatı yaşıyacaksın
Sana en güzel geleni...
Gidilmesi gereken zor yollar vardı.. gidilmesi gereken..
gidilmesi gereken zor yollar vardı.. gidilmesi gereken.. hani hepimizin gitmesi gereken.. bazılarımızın gittiği ve tekrar hazırlandığı o zor yollar.. hayat ölümlerle, ayak oyunlarıyla daha bir anlamsız gelirken hepimize.. mutluluğu bir güç gibi cebimizde sakladığımız.. sevdiğimizde mesela.. kapanan kapılar ardından gidilmesi gereken zor yollar vardı.. arkamıza hiç bakmamamız gereken.. naralar atmak istediğimiz ama içimizde sakladığıımız..
gidilmesi gereken zor yollar vardı.. gidilmesi gereken.. mezar taşına yığılıp ümitsizce geri dönmesini beklediğimiz o zor yollar..
gidilmesi gereken zor yollar vardı.. gidilmesi gereken.. işimize gelmeyen dost nasihatlarına ihtiyaç duyup haklılığına kızdığımız..
gidilmesine en çok aşikar olduğumuz yollar da vardı.. ayrılık gerektiren.. hani giderken içimizi parçalayan, ama hiçbir şey olmamışçasına yaşadığımız..
bir de dönülmesi gereken yollar vardır.. hep bir umutla yaşattığımız.. hayatla kendimiz arasında seçim yaptıran..
ama dedim ya o yollar daha önce hepimizin gördüğü.. bir hatıranın böldüğü.. bir gülümsemenin güldürdüğü..
gidilmesi gereken zor yollar vardı.. gidilmesi gereken.. hani şu an hepimizin yürüdüğü..
gidilmesi gereken zor yollar vardı.. gidilmesi gereken.. mezar taşına yığılıp ümitsizce geri dönmesini beklediğimiz o zor yollar..
gidilmesi gereken zor yollar vardı.. gidilmesi gereken.. işimize gelmeyen dost nasihatlarına ihtiyaç duyup haklılığına kızdığımız..
gidilmesine en çok aşikar olduğumuz yollar da vardı.. ayrılık gerektiren.. hani giderken içimizi parçalayan, ama hiçbir şey olmamışçasına yaşadığımız..
bir de dönülmesi gereken yollar vardır.. hep bir umutla yaşattığımız.. hayatla kendimiz arasında seçim yaptıran..
ama dedim ya o yollar daha önce hepimizin gördüğü.. bir hatıranın böldüğü.. bir gülümsemenin güldürdüğü..
gidilmesi gereken zor yollar vardı.. gidilmesi gereken.. hani şu an hepimizin yürüdüğü..
Beyaz Kirlilik..
Beyazlığın seni kirlettiğini düşündüğün anlara;
Karanlığa alışmışsın demektir.. Kurduğun siyahlık seni aslında boğuyor diye düşünse de insanlar, sen inandığın dünyanda zaten mutlusundur.. Belki o yüzden bu kadar fevri, o yüzden bu kadar acımasız, o yüzden bu kadar tek taraflı hatta belki o yüzden bu kadar bencilsiniz.. Az konuşup, çok yazanlardansınızdır.. Sözleri ifade etmenize hayransa dostlarınız ve bu yüzden kendinizi beğeniyorsanız.. Üzülmeyin bu bencilliğiniz için.. Sizin dünyanızda sığınacağınız başka bir şeyiniz yok çünkü.. Güzel şeyleri ümit etmektense, olacak kötü şeyleri bilmek.. İşte sanırım bu en kötüsü.. Çünkü yaşam tekrarlardan ibaret, arka plan değişse de.. Demek insanlar 2 açıdan yaklaşıyor yaşama.. Birincisi; evet yaşadım ama tekrar denemem lazım diyenler, ikincisi ise; bir beyazlık bir kere karardıysa hep karadır diyenler.. Yani bizler..
Bizler, yani gözcüler.. Hep kaybedilecek savaşları izleyenler.. Çünkü biliyorlar ki kendileri de çok savaş kaybetti.. Bizlerden bahsediyorum.. Savaş alanında karanlığına beyaz gölge düşürenlerden..
Karanlığa alışmışsın demektir.. Kurduğun siyahlık seni aslında boğuyor diye düşünse de insanlar, sen inandığın dünyanda zaten mutlusundur.. Belki o yüzden bu kadar fevri, o yüzden bu kadar acımasız, o yüzden bu kadar tek taraflı hatta belki o yüzden bu kadar bencilsiniz.. Az konuşup, çok yazanlardansınızdır.. Sözleri ifade etmenize hayransa dostlarınız ve bu yüzden kendinizi beğeniyorsanız.. Üzülmeyin bu bencilliğiniz için.. Sizin dünyanızda sığınacağınız başka bir şeyiniz yok çünkü.. Güzel şeyleri ümit etmektense, olacak kötü şeyleri bilmek.. İşte sanırım bu en kötüsü.. Çünkü yaşam tekrarlardan ibaret, arka plan değişse de.. Demek insanlar 2 açıdan yaklaşıyor yaşama.. Birincisi; evet yaşadım ama tekrar denemem lazım diyenler, ikincisi ise; bir beyazlık bir kere karardıysa hep karadır diyenler.. Yani bizler..
Bizler, yani gözcüler.. Hep kaybedilecek savaşları izleyenler.. Çünkü biliyorlar ki kendileri de çok savaş kaybetti.. Bizlerden bahsediyorum.. Savaş alanında karanlığına beyaz gölge düşürenlerden..
Aslında bu da güzel birşey oLsa gerek..
Herşey filmlerdeki geri dönüş sahneleri gibi canlanıyor hayatımda.. yani sizin hayatınızda.. benim hayatımın birleşimi, sizin hayatlarınız.. yapılan hatalarda bunu tahmin etmiştim diyorum.. sizler de benim o an öyle söylediğimi biliyorsunuz di mi.. bu küçük görmekle ilgili değil.. sadece belki de farketmediğiniz bişeyi gördüm.. hayatta herşey mutlaka bigün çuvallıyacaktır.. coğunuz bundan bahsetmedi doğal olarak.. çoğunuza da bunu söylemek zor geldi biliyorum..
Bunlardan hiç bahsetmeyenler..
Ben de sizin gibiyim.. bişeyleri anlatmamak iyidir.. ama eminim ki anlatılması gereken yerde hepiniz bunu kabullenecek kadar cesursunuz.. çünkü sizler benim arkadasımsınız.. ve anlattığınız anda sizi dinlemek için yanınızda olacam.. çoğu zaman da duymak istemediklerinizi söylemek için.. ama buna değiyor inanın..
Bunları söylemesi zor gelenler..
Aslında bigün hepimiz söyliecektik.. paylaşacaktık.. zor da olsa başardığınız için teşekkürler.. bana karşı dürüst oldğunuz için.. duymak istemediklerinizi söylemem, size duymak istediklerinizi söyliecek insanları yanınızda tutuyorsunuz.. zaten siz de biliyosunuz ki duymak istemedikleriniz aslında gerçeklerdir..
Dostlarım.. Sevgililerim.. Arkadaslarım.. Dünya bizim sayemizde dönüyor.. yaşadığımız herşey bize ileride hatırlıyacağımız anıLar olarak kalacak.. Biz yoksak dünya diye biyer yok.. o yüzden dünyayı yaşamak istediğiniz gibi kullanalım.. ama nolursa olsun birlikte kullanalım..
Bunlardan hiç bahsetmeyenler..
Ben de sizin gibiyim.. bişeyleri anlatmamak iyidir.. ama eminim ki anlatılması gereken yerde hepiniz bunu kabullenecek kadar cesursunuz.. çünkü sizler benim arkadasımsınız.. ve anlattığınız anda sizi dinlemek için yanınızda olacam.. çoğu zaman da duymak istemediklerinizi söylemek için.. ama buna değiyor inanın..
Bunları söylemesi zor gelenler..
Aslında bigün hepimiz söyliecektik.. paylaşacaktık.. zor da olsa başardığınız için teşekkürler.. bana karşı dürüst oldğunuz için.. duymak istemediklerinizi söylemem, size duymak istediklerinizi söyliecek insanları yanınızda tutuyorsunuz.. zaten siz de biliyosunuz ki duymak istemedikleriniz aslında gerçeklerdir..
Dostlarım.. Sevgililerim.. Arkadaslarım.. Dünya bizim sayemizde dönüyor.. yaşadığımız herşey bize ileride hatırlıyacağımız anıLar olarak kalacak.. Biz yoksak dünya diye biyer yok.. o yüzden dünyayı yaşamak istediğiniz gibi kullanalım.. ama nolursa olsun birlikte kullanalım..
Ben Gider.. Sizlere Elveda..
Garip.. Sizlere bunu yazıyor olmam.. Ne acılar yaşadık.. Ne yaralar kapandı.. Ne hıçkırıklar içimizde dururken hep gülümsedik.. Çok savaşıyorsunuz biliyorum.. Ben de çok savaşmıştım..Garip.. Herşeyin kötü biteceğini söyleyen ben yine aynı şeyleri söylüyorum size..Ama bakın gerçek oluyor.. Sizlerin hep güçlü insanlar olduğunu düşündüm, en zayıf anlarınızda.. Bu sefer de atlatacağınızı biliyorum.. Gidişimi.. Belki de gelmiyeceğimi bir daha.. Tek istediğim fazla sorun etmeyin bunu aklınıza geldiğinde.. Hayatıma girdiniz.. Bunun ne kadar büyük bir şans olduğunu gideceğimi anladığımda farkına vardım.. Hepinizle tek tek anılarım var.. Hepsi tek tek uzun metrajlı film olur anılarımla.. :)) Garip.. Hiç gitmiyecekmişim gibi yaşadım.. Şimdi günler yaklasırken gidişime, her dakikasında gidince neler olacak diye düşünüyorum.. Mücadelenizden vazgeçmeyin.. İstanbul'a karşı durun.. Fedakarlık yapın.. Çünkü sonunda feda edecekleriniz dostlarınız olmasın.. Gitmeme zaman var daha.. Ancak her geçen gün farkına bile varmıyacaksınız nasıl bittiğinin.. Bizim hikayemizin sonu buraya kadarmış.. Rüyam bitiyor.. Sizinle birlikte.. Gittiğimde; mesafelerin nasıl bizi uzaklastırdığını göreceksiniz.. Sohpetlerinizde, esprilerinizde, dertleşmelerinizde.. Yavaş yavaş silinecem bunlardan.. Farkına bile varmıyacaksınız.. En kötüsü de farkedilmeden unutulacak olmak.. Belki yıllar sonra ama ne bileyim.. Benim için yeni bir başlangıç var.. Keşke sizlerle başlayabilseydim bu başlangıca.. Keşke rüyalarımız hiç bitmeseydi.. Ben hep belli etmesem de Sizi Çok Sevdim.. Tek istediğim elinizden geldiğince unutmamaya çalışın.. Sizden son ve tek dileğim bu.. Garip.. Benim kelimelerim yine bitti.. Göz yaşlarıma sahip olmam lazım.. Giderken ihtiyacım olacak.. Bu yazı da elimden geldiğince size vedam olsun.. Yüzünüze bakarken bunları söyliyebilecek kadar cesur olamıyabilirim.. Ben gidiyorum.. Siz kendinize iyi bakın.. İyi anılar bırakmış olmak dileğiyle..
Yine denememeliyim diye..
Ben giderken sen üzülme diye
Sustum sevdiğimi duyma diye
Kal demeyeceğini bildiğimden
Gidiyorum diyemedim korktuğumdan
Susmaktan çok sıkıldığımda
Seni her aramaya çalıştığımda
Umut etme çabalarında
Biliyordum çaresiz olduğumdan
Şimdi dostuz senin dediğin gibi
Öyle de kalmalıyız mutlu olduğun gibi
Sen desen de hiç bitmeyecek gibi
Ben hayal ederim sanki gerçekleşecek gibi
Herkes bilse de bittiğimi
Senin bilmen daha çok koydu, bir yara gibi
İnanmak zor olsa da geleceğime
Uzaklaşmak en güzeli; bitmiş gibi
Bu el baştan kötü dağıtıldı bana
Hiç farkına varmadın aslında
Kalksam da masadan, battığımda
Aklım kalacak maça kızında..
Sustum sevdiğimi duyma diye
Kal demeyeceğini bildiğimden
Gidiyorum diyemedim korktuğumdan
Susmaktan çok sıkıldığımda
Seni her aramaya çalıştığımda
Umut etme çabalarında
Biliyordum çaresiz olduğumdan
Şimdi dostuz senin dediğin gibi
Öyle de kalmalıyız mutlu olduğun gibi
Sen desen de hiç bitmeyecek gibi
Ben hayal ederim sanki gerçekleşecek gibi
Herkes bilse de bittiğimi
Senin bilmen daha çok koydu, bir yara gibi
İnanmak zor olsa da geleceğime
Uzaklaşmak en güzeli; bitmiş gibi
Bu el baştan kötü dağıtıldı bana
Hiç farkına varmadın aslında
Kalksam da masadan, battığımda
Aklım kalacak maça kızında..
Artık Gitmek..
Anlamadım ki olan biteni.. Hiç hayalimdeki gibi gitmedi bu sene.. Kaç arkadaş edindim kaçını kaybettim.. Saymadım ki.. Sayılamadı ki.. Değer vermemem gerektiğini söyledi kalbim.. Karşı çıktı aklım.. Susmadı ki içimdeki yalnız duygusu.. Herkes bişeler çalmaya başladı farkettim.. Çektim kendimi geriye.. İnsanlar bencilleştiğinde.. İnkar da etmediler hani.. Basit bir özürle devam ettiler yollarına.. Utandım onlardan.. Şaşırdım da açıkçası.. Şimdi kahretmek var onlara.. Ama gitmek de lazım vatani göreve artık.. Herşey bu kadar yozlaştığında en güzeli gitmek.. Unutulmak.. Aslında unutulmamak için bir mücadeleye başlamak.. Sizlere kızmak en basidi.. Belki de kendime.. Hadi şimdi herşeyi unutmak.. Olmamış gibi yapmak.. Eski dostlara sitem etmek.. Görememek.. Verilen sözleri boşa erdirmek.. Yani demem o ki herşeyi eleştirmek.. Unutulmak.. Aradığını bulamamak ve de bulamayacak olmak.. Artık gitmek.. Kurtulmak sizlerden.. Belki de daha doğru şöyle demek.. Sizler benden.. Artık gitmek.. Hepinizden gitmek.. Sizleri mutlu etmek adına.. Siz de dökün şimdi nefretinizi bana..
Farkettik ki Aslında Yalnızız..
Yeniden yalnızlığa alışmak.. sanki olmamış gibi yaşarız hep.. zordur hepimiz için.. hedeflediklerimizin peşinde mi koşarız hep.. hayır.. bazen ümitsizce, anlamsızca yola koyuluruz.. bize ne yapıyorsun denilmesinden hoşlanmayız.. sadece yola çıkmak gereklidir.. ama yalnız başına.. insanları bizimle gelmeleri için ikna etmek istemeyiz.. ya da onların yanında olmak imkansızdır.. hayal ederiz dostluklarını.. aşklarını.. gece yatarken ya da yalnızlıktan bunaldığınız bir anda.. onlardan haber alamadığımızda hep birşeylerle meşgul olduklarını düşünür avunuruz.. şüpheleniriz de kimi zaman.. ya meşgul değilse ve aklına gelmemişsek diye.. insan uzun süreli ayrılıklarda hep bunu düşünür.. bir dosta özlem duyarız.. yaşadığımızı hissettirir bize.. varlığımızdan haberdar olduğunu bilmek.. ama bazen selam vermek istemeyiz.. içine düştüğümüz yalnızlıktan bir an için kurtulmuş olacağımızı düşünmek güzel ancak sonrasında tekrar geri dönmek istemeyiz o yalnızlığa.. ama onlar da aynı şeyi düşünüp selam vermeye çekinirlerse diye de düşünmeyiz.. bencilizdir aslında.. yalnızlığın bize bir hediyesi sadece.. sevdiğimiz insanları hatırlarız kimi zaman.. neler yaşamıştık.. neler paylaşmıştık.. neden ayrılmıştık diye.. geçmişi inceleriz en ince ayrıntısıyla.. ona dokunduğumuz anları.. gülümsemesini.. ki şu an başka biriyle birlikteyse de hemen vazgeçeriz bu hayalden.. doğru olmadığını farkettiğimiz için.. kızarız kendimize.. acırız hatta.. çünkü o yoluna devam etmiştir ama başkasıyla.. biz?.. biz yalnız yürümeye devam ederiz.. bunları paylaşabileceğimiz dostlarımızdan uzakta.. yeni birini tanımaya çekinerek.. çünkü onlar da giderler yakında.. demem odur ki yalnızlık, çemberin her noktasından başlar ama asla bitmez.. iyi yolculuklar..
Bencillik
Hala söyleyecekleri bitmeyecek mi bu çocuğun diyorsunuz her karalamaya başladığımda.. o zaman gerçekleşmeyecek sözlerden, hayallerden bahsedelim.. bir de bunu umuda dökmekten.. hani demiştim ya benciliz diye.. işte bunların üzerine tekrar düşündüğümde, görüyorum ki söyleyecekleriniz var söylemediğiniz.. belki çekindiğinizden.. belki vaktinizin bile kalmamasından.. birşeyleri anlatmaya taakatiniz kalmamış.. ya da empati yapmaya.. susmak kolay gelmiş hepinize.. kim bilir belki en doğrusu da sizin yaptığınız.. ben dedim ki farklılık olsun bu sefer de.. bakalım hala moralinizi az da olsa bozacak kadar yetenek kalmış mı bende.. :)
Hiç mi düşünmüyorsunuz çevrenizde olup biteni.. kimsenin durumu sizi rahatsız etmiyor mu.. hiç biriniz mi durup sorgulamıyorsunuz.. ama eminim hep diyorsunuzdur, neden benimle ilgilenmiyor.. neden hal hatır sormuyor.. neden söylediklerime tepki vermiyor kimse diye.. şunu anlatmak istiyorum aslında.. duyarlı değilken siz.. bu duyarlılığı kimden beklemelisiniz.. illa kötü birşey mi gelmeli birinin başına.. sevginiz ki bundan gelen duyarlılığınız nerede kaldı.. hiç mi üzülmediniz, aramadığınız için içi burkulan ailenize.. hiç mi düşünmediniz gülümsemediğiniz için 'bir hata mı yaptım acaba' diyen sevgilinizi.. ya da bencil olalım yine, hiç mi düşünmediniz sizi gözardı edenleri..
Bu da nacizane kendime sorduğum soruları size sormam olsun.. Biz yine kendimizi düşünelim ama sevdiklerimizi kendimizden önce düşünelim.. bunun kadar güzel bencillik kimde var?
Hiç mi düşünmüyorsunuz çevrenizde olup biteni.. kimsenin durumu sizi rahatsız etmiyor mu.. hiç biriniz mi durup sorgulamıyorsunuz.. ama eminim hep diyorsunuzdur, neden benimle ilgilenmiyor.. neden hal hatır sormuyor.. neden söylediklerime tepki vermiyor kimse diye.. şunu anlatmak istiyorum aslında.. duyarlı değilken siz.. bu duyarlılığı kimden beklemelisiniz.. illa kötü birşey mi gelmeli birinin başına.. sevginiz ki bundan gelen duyarlılığınız nerede kaldı.. hiç mi üzülmediniz, aramadığınız için içi burkulan ailenize.. hiç mi düşünmediniz gülümsemediğiniz için 'bir hata mı yaptım acaba' diyen sevgilinizi.. ya da bencil olalım yine, hiç mi düşünmediniz sizi gözardı edenleri..
Bu da nacizane kendime sorduğum soruları size sormam olsun.. Biz yine kendimizi düşünelim ama sevdiklerimizi kendimizden önce düşünelim.. bunun kadar güzel bencillik kimde var?
Anılara Geri Döndüğümüzde..
Hep hatıralar basit söylemler olarak gelirdi büyüklerimizden dinlediğimizde.. şimdi bunu kendi hatıralarımızla kıyaslamak için değil de yıllar geçtikçe gerçekten oluşan o hatıralara baktığımızda.. insan gerçekten yıllar ilerledikçe hatıra sahibi oluyor.. bir dost sohbetindeki muhabbetler.. ömrümü seninle geçireceğim dediğiniz sevgililerle yaşanan anlık huzurlar.. işte büyüdükçe siz istemesiniz de bir anda karşınıza çıkıyor.. şarkılardaki o anılar, hatıralar ne demek şimdi anlayabiliyorsunuz.. hani yatmadan önce akla gelen görüntüler değil anılar.. kısacık bir an bile olsa sanki o anıyı yaşadığınız güne geri dönmek gibi.. tekrar yaşamak o günleri.. gelecekte yaşanacak güzel günleri planlamadan..
Anılara geri döndüğünüzde yüzünüzde bir pişmanlık belki de bir gülümseme.. ama bilmelisiniz ki onlar iyisiyle bir anı kötüsüyle bir tecrübe.. bir gün dostlarınıza çocuklarınıza anlatacaksınız günü geldiğinde.. ve o günler geldiğinde başta dediğim gibi hep basit söylemler gibi gelecek anlattığımızda.. böyle olmamasını dileyeceğiz çocuklarımızın gözlerine bakarken.. ama bileceğiz ki biz de çocukken dinlememiştik büyüklerimizi.. ve yine onların hata yapmasından korkacağız.. düşmelerinden.. yanlış aşklara tutulmalarından.. çıkarcı arkadaşlıklara bulaşmalarından.. ama onlar da bir gün büyüyecekler bizim gibi.. bir gün otururken akıllarına gelecek sevdaları dostlukları.. onlar da kimi zaman endişeyle kimi zaman gülümseyerek anımsayacaklar o günleri.. ve bu anılar böyle devam edecek.. her biri herkes için farklı anlamlar taşıyan o geride bıraktığımız günler..
Geçmişiniz için üzülmeyin.. bugününüz ile kendinizi mutlu sayın.. yarınınıza gelince.. onu boşverin.. yarın nasıl olsa gelecek.. düşünmek için bugününüz var..
Anılara geri döndüğünüzde yüzünüzde bir pişmanlık belki de bir gülümseme.. ama bilmelisiniz ki onlar iyisiyle bir anı kötüsüyle bir tecrübe.. bir gün dostlarınıza çocuklarınıza anlatacaksınız günü geldiğinde.. ve o günler geldiğinde başta dediğim gibi hep basit söylemler gibi gelecek anlattığımızda.. böyle olmamasını dileyeceğiz çocuklarımızın gözlerine bakarken.. ama bileceğiz ki biz de çocukken dinlememiştik büyüklerimizi.. ve yine onların hata yapmasından korkacağız.. düşmelerinden.. yanlış aşklara tutulmalarından.. çıkarcı arkadaşlıklara bulaşmalarından.. ama onlar da bir gün büyüyecekler bizim gibi.. bir gün otururken akıllarına gelecek sevdaları dostlukları.. onlar da kimi zaman endişeyle kimi zaman gülümseyerek anımsayacaklar o günleri.. ve bu anılar böyle devam edecek.. her biri herkes için farklı anlamlar taşıyan o geride bıraktığımız günler..
Geçmişiniz için üzülmeyin.. bugününüz ile kendinizi mutlu sayın.. yarınınıza gelince.. onu boşverin.. yarın nasıl olsa gelecek.. düşünmek için bugününüz var..
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
